Wagenings Stadsdichter Ivanka de Ruijter interviewt acteur Bram van der Vlugt

Do 18 oktober 2018

Wageningen 16 oktober - Op een donderdagochtend mag ik Bram van der Vlugt bellen. Omdat ik mensen graag voor me zie, beschrijft hij voor mij de ruimte waarin hij met mij telefoneert: zijn woonkamer, met wat kunstboeken, de piano waar hij al een poosje niet meer op heeft gespeeld, op de achtergrond zijn kleinzoon, dochter en de stofzuiger.

‘We vertellen een verhaal als in een concertvertelling’

Maar we praten eigenlijk nog liever over Vasalis. Eén van de eerste citaten die hij van haar geeft is: ‘Voor dichten heb je veel stille tijd nodig: vooraf, en daarna, anders komt het niet.’ Als ik vraag waar hij stille tijd voor gebruikt benoemt hij hoe hij de laatste tijd met enige regelmaat denkt aan hoe lang hij nog zal hebben. ‘Ik ben niet van plan binnenkort dood te gaan, maar het is niet reëel om ervan uit te gaan dat ik nog vijftien jaar heb.’ En daarom doet hij graag wat hij nog kan: spelen. ‘Toneelspelers zijn rare vogels: ze krijgen graag aandacht, worden graag gezien. Anders dan dichters eigenlijk, die gedichten schrijven op hun kamertje.’

Dat gold in elk geval voor Vasalis, die – aldus Van der Vlugt - naast succesvol dichter ook een liefdevolle en warme huismoeder was; ze stond niet graag in de schijnwerpers. Tot haar man verhield ze zich anders, de relatie was complex en vroeg van haar om nóg een andere rol te spelen. Van der Vlugt citeert haar opnieuw: ‘Ik ben goddank zo ongelukkig dat ik het ongeluk van andere mensen kan begrijpen.’ Vasalis was kinderpsychiater en kende wellicht als geen ander de achtbaan van verschillende rollen en emoties.

Samen ‘vertellen’ Nettie Blanken (als Vasalis) en Van der Vlugt onder andere ‘De idioot in bad’, waarin verwijzingen naar haar professie duidelijk zichtbaar worden. Dit is één van de momenten waarop de muziek om de gedichten heen een belangrijke rol krijgt. Floris van der Vlugt componeerde de muziek, soms zelfs gedurende de repetities, en gaf het geluid een eigen vertelstem. Zo draagt de muziek volgens Bram van der Vlugt bij aan de beleving: ‘Als je een gedicht leest, kan je regels teruglezen. Maar als je een gedicht hoort, kan je maar één keer luisteren.’ Het toevoegen van de muzikale dimensie is lastig, maar kan ook een waardevolle toevoeging zijn.

Janine Brogt schreef het toneelstuk, waarin Vasalis met een interviewer in gesprek is. Maar Van der Vlugt beschrijft hoe hij eigenlijk niet echt een toneelstuk vertolkt, maar eerder een partituur speelt: ‘Muzikanten vertellen een verhaal, wij vertellen ook een verhaal. […] Janine schreef het zó dat we onderdeel zijn van een compositie, dat we een concertvertelling geven waarin alles heel nauw luistert.’ Volgens de acteur heeft Brogt de details gevonden die het grotere geheel van de dichter, huisvrouw én echtgenoot van Vasalis tegelijk vangen.

Het was mooi om Van der Vlugt te horen spreken. En indien je ook maar een vleugje van Vasalis kent of wil leren kennen, dan is dit je kans. Zeker na dit gesprek kijk ik uit naar 30 oktober, naar een voorstelling waarin verschillende disciplines vakkundig met elkaar zijn verweven en waarin ervaren acteurs met liefde voor de dichter Vasalis spelen: toneel én muziek.

Vasalis - altijd vandaag - Theater Junushoff – dinsdag 30 oktober 2018 – 20:30 uur Kleine Zaal
 

Actueel

Winkelmandje

U heeft geen voorstellingen in uw winkelmandje.

Er is iets misgegaan met het laden van dit evenement. Probeer het later nogmaals.