Wendell Jaspers: Ik vind het altijd leuk om in Wageningen te spelen

Do 10 december 2015

Een exclusief interview met actrice Wendell Jaspers over haar Wageningse roots. Wendell Jaspers is in januari in Junushoff te zien in ‘Een soort Hades’ door Theater Utrecht. De actrice heeft haar roots in Wageningen waar ze woonde en naar school ging op het Wagenings Lyceum (het huidige Pantarijn). In een exclusief interview met Junushoff vertelt ze over het ontstaan van haar passie voor het toneel en haar rol in Een soort Hades.

Wat heeft Wagenings lyceum voor mij betekend?
Mijn jaren op het lyceum hebben de basis gelegd voor mijn affectie voor theater. De buitenschoolse activiteiten waren zeer in trek bij de scholieren; dans, zang, orkest en spelgroep (theater) werden op professionele en serieuze wijze gebracht. Onder de bevlogen leiding van Jeroen Kriek en Kees Mobach werden de grote levensthema's niet geschuwd in het maken van de jaarlijkse toneelvoorstellingen. William Shakespeare zelf vertalen en er een hedendaagse zwarte komedie van maken? Alles kon. We werden serieus genomen en voelden daardoor de noodzaak van kunst en cultuur.
Het onderwijssysteem van het Wagenings lyceum gaf in z'n algemeenheid veel vrijheid aan de leerlingen. Gevoel voor verantwoordelijkheid en zelfreflectie werden toegejuicht.

Wat is er bijzonder aan mijn rollen/ mijn rol in Hades.
Er zit een hele organische en persoonlijke lijn in de rollen die ik tot nu heb mogen spelen.
Tijdens mijn toneelschool ontwikkelde ik vooral de lichte en behendige kant van spel. Hoekig en mannelijk en speels. Dat klopte ook bij wie ik was toen. Ik studeerde af met een zelf gemaakte voorstelling (samen met Kim Zonneveld, nu artistiek directeur van theatergroep Playback) en speelde in voorstellingen waarbij veel improvisatie en samenspraak was. Daarna kwamen pas de grote zaal voorstellingen waarin ik de grote vrouwelijke thema's overdrachtelijk moest maken. Dat liep gelijk met mijn eigen ontwikkeling; het ontdekken van de kracht van het vrouwelijke, het zachte.
De laatste jaren zijn gekenmerkt door intense en dramatische rollen waarin ik dieper en vaktechnischer heb moeten gaan. De overgave en consessieloosheid die het vergde hebben me veel geleerd en ook veel van me gevraagd.
Ik ben nu op een punt dat ik de behoefte voel aan een balans tussen als deze facetten. Dat zegt misschien ook wel weer wat over mij. Waar ik sta in het leven.
Mijn rol in een soort Hades is misschien wel een mooie eerste stap naar het bij elkaar brengen van al die facetten.

Wat is het leukst/moeilijkste van de rol?
Ik vind het heel bijzonder dat Julia een mooie ontwikkeling doormaakt in dit stuk. Er zijn verschillende stadia van haar manische depressie, die worden in een aanstal scenes getoond. Het is een uitdaging om dat helder te kunnen vertellen in een stuk met ongeveer 15 personages; iedereen heeft een verhaal en maar een paar scenes om die te laten zien.
Verlatingsangst is een van de grotere thema's van Julia. Deze komt aan bod als haar man haar komt opzoeken, in het 2e deel Vh stuk. Hij komt steeds minder vaak en uiteindelijk kan hij het niet meer aan. Hij kan háar niet meer aan. Het gedrag en de gevolgen van haar verlatings angst hebben hem juist van haar vervreemd. Dat is tragisch.

Wat betekent het om in zo'n grote cast te staan?
Ik vind het een geweldige groep mensen. We staan 3 uur op het podium samen en we dragen het ook allemaal. Ik ben er trots op. De jongere acteurs doen niet onder aan de meer ervaren. Ik vergheug me op de tour met deze mensen.

Is het bijzonder om in Wageningen te staan?
Ik vind het altijd leuk om in Wageningen te spelen. Ik hoop ook altijd na afloop in de foyer nog bekenden te zien en na te praten over de voorstelling. Wat Wageningen er van vindt?!
 

Actueel

Winkelmandje

U heeft geen voorstellingen in uw winkelmandje.

Er is iets misgegaan met het laden van dit evenement. Probeer het later nogmaals.