Een weergaloze satire over het vermeende welbevinden van de moderne, maar uitgebluste mens - gepeeld door een topcast met o.a. Ariane Schluter, Anniek Pheifer, Betty Schuurman, Jeroen Spitzenberger e.a. -  en hoe het leven schrijnend en hard kan zijn.

Mooi uitgangspunt is de roman ‘Absent Friends’ (1974) van Alan Ayckbourn, waarin dood, verlatingsangst, einde aan relaties typische ingrediënten zijn. Ayckbourn heeft een pen vol venijn waarin hij menselijke verhoudingen doorprikt op een manier waarop het publiek zich wél vrolijk kan maken. Hij laat ons als geen ander lachen om onze eigen tekortkomingen. In mooi acteerspel van Betty Schuurman komt alles wat Ayckbourn heeft bedoeld samen: eerst de schijnbare opgeruimdheid, dan proberen er iets van te maken en tenslotte de troosteloze berusting dat er niets over is van wat vroeger zo mooi leek.

     

Vriend Boudewijn (Marcel Hensema) heeft zijn vriendin door verdrinking verloren en wordt uitgenodigd eens langs te komen bij zijn vriendengroep: hij heeft vast en zeker hun hulp en een beetje vrolijkheid nodig. Maar wie er hulp nodig hebben zijn zijn vrienden. Zijn vrienden blijken cynisch, ongelukkig, egoïstisch en teleurgesteld en de relationele problemen staan op scherp. De bom kan elk moment barsten. Boudewijn is echter de grote optimist die het leven vol goede moed tegemoet ziet. Hij heeft immers een grote liefde gekend, die nu weliswaar dood is, maar waar hij een levenlang op teren kan. Hoopt hij. Zijn vrolijke verwerking van de dood van zijn vriendin, zijn geluk, zijn betweterige amateurpsychologie drukt het gezelschap nog dieper in de put en is voor hen een harde confrontatie met hun eigen eenzaamheid en verdriet. Ariane Schluter is briljant in een door neurose opgevreten Lucy die een naderende zenuwinstorting in toom houdt en opgewekt probeert te doen. Het harde, licht Drentse accent van Pheifer maakt haar rol als eenzame jonge moeder intens droevig. Jeroen Spitzenberger speelt de flierefluiter van de vreemdgaander Paul die ook maar een zielepoot blijkt. Jelle de Jong de onrustige John en zelfs de afwezige Olaf is herkenbaar in zijn altijd ziek, zwak en misselijk rol als het erop aankomt. Het loopt faliekant mis met de goede bedoelingen die de vriendenclub voor ogen heeft.